Denizhan Güzel
23 Nisan’da dünlediğim bir türüden bahsetmek istiyorum…
Bu bir Tokat yöresi türküsü. Hadi dinledikçe insanı neşelendiren türden…
Bilenleler bilir ‘Hey Onbeşli’ türküsü her ne kadar neşeli görünse de arkasında büyük bir dram var! Size bunu anlatmak istiyorum.
Yıllardır dilimize dolanan bu Tokat türküsünü biz çoğu zaman bir oyun havası olarak bilsek de, aslında Rumi takvime göre 1315 doğumlu olup Çanakkale Savaşı’na gidip geri dönemeyen “15’lilerin” hazin hikâyesini anlatır.
Gelibolu’daki savaş giderek şiddetleniyordu. İngilizler kesin sonuç almak için tüm güçleriyle yükleniyordu. Cephede askerlerimiz önce birer birer, ardından beşer beşer, sonra da onar onar şehit düşüyordu. Gelen destek kuvvetleri de yeterli olmuyor, onların sayıları da hızla tükeniyordu. Gelibolu düşmek üzereydi.
Kınalı Ali’nin komutanı bu durum karşısında çaresizdi. Kendi bölüğü henüz cephede sıcak temasa hazır değildi. Bu gençleri, insan bedeninin süngü ve mermilerle adeta orak gibi biçildiği o cehenneme göndermemek için Allah’a dua ediyordu.
K omutanlarını düşünceli ve sıkıntılı gören Kınalı Ali ve arkadaşları, onun yanına giderek cepheye gönderilmelerini istediler. Askerlerin ısrarı karşısında komutanları daha fazla direnemedi; onları ölüme gönderdiğini bile bile bu isteği kabul etmek zorunda kaldı.
Kınalı Ali ve arkadaşları, sevinç çığlıkları atarak cepheye değil, bile bile ölüme gidiyorlardı. O gün, güle oynaya Gelibolu cephesinde şehadete koşan o bölükten yalnızca bir kişi geri dönebildi. Gidenlerin hepsi şehit olmuştu.
Bu türkünün arkasında yatan gerçek hikayeyi unutmayarak 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun!
Sayfa başına git